Durgun ve vurgun
Asensio’nun sakatlıktan kurtulup milli aranın yarattığı fırsatla takıma dönmesi güzel. Fenerbahçe’nin takım kimyası iyiydi. Ama fizikten çaktılar. Koşmadılar, baskı yapmadılar, çalışmadılar. Asensio ile erken golü bulan takım, sonrasında Rizespor’un inatçı ve ısrarlı oyununa yanıt veremedi. Pasif, edilgen bir rakip haline dönüştü.
Sayılara da bakalım. Fenerbahçe 0,09 gol beklentisiyle durgun ve verimsiz konuk portresi çizerken, bu beklenti Rizespor’da 0,89 oldu. Vedat Muriç 0 şut, 0 orta, 0 kilit pas, 0 dripling ve 0 top çalma ile oynadı. Hayal kırıklığına uğradım. Çünkü o sadece bir golcü değil… Saydığım değerlerle maça emek ve becerisini katan iyi bir oyuncuydu. Üzücü gerçek: O adam dün yoktu.
Takım performanslarına devam edelim: Rizespor rakip ceza alanına 27 kez girdi. Fenerbahçe 19’da kaldı. İkili mücadeleleri 26-19 kaybettiler.
İsmail Kartal’ın ikinci yarıda Asensio-Kahveci değişikliğine itirazım yok. Aston Villa öncesinde fazla zorlamamasını anlarım. Ama koca maçta ilk yarıyı gol şansıyla kapayıp oynamadan bitirmişsen Lukaku’yu niye oturtuyorsun hocam! Saat mı kurdun da Belçikalı’yı 80’de oyuna aldın?
Fenerbahçe hamlelerle olumlu oyuna döndü. İrfancan’ın fişek golü hem kendisine, hem de takımına bir ödül oldu. Ardından Oğuz’un golü… Fenerbahçe maç biterken kendini buldu. Lukaku’nun asisti de takdire değer.
Rizespor iyi mücadele etti. Tüm oyuncular takım halinde dengeliydi… Ahmet Kutucu’nun gol arama çabalarına Ali Sowe ayak uyduramadı. Dev bütçeli, derin kadrolu büyük takımlara karşı direnerek oynamak güzel de golü ararken peş peşe goller yemek ev sahibi takım için talihsizlikti. Yine de Rizespor iyi takım Recep Uçar hocamız ve oyuncuları desteklenmeyi hak ediyor.
Sende Yorum yap