Karanlıktan gelen tanıdık sesler

. Yazar - Kimbilir Editör 25 Ekim 2026 Pazar

Ozzy Osbourne göçtü, Bill Ward ve Geezer Butler emekli oldu. Black Sabbath bayrağını taşıma görevi Tony Iommi’ye düştü

Black Sabbath’in kurucusu ve gitaristi, Tony Iommi’nin solo albümü “From The Dark”, sözünü sakınmayan yepyeni bir “eski toprak” hard rock albümü. Bugünlerde hangi heavy metal akımı revaçta, hangi heavy metal grubunun 2000’ler doğumlu üyelerinin müziği hangi havalı isimle anılıyor, doğrusu bilmiyorum. Ancak iyi ve orijinal hard rock duyduğumda hemen anlayacak duyargalarım yerli yerinde. İyi metal, bisiklet gibi, küçükken bir kere binmeyi öğrendiğinizde bir daha unutmuyorsunuz. Yeter ki pedala basın.

Yaralı yüz lakabı

Tony Iommi, Sicilya’dan Birmingham’a göçmüş bir işçi ailesinin tek çocuğu olarak bu şehirde dünyaya geldi. Ailesinin bir bakkal dükkânı vardı. İlkokulda çok kavga ettiğinden suratı yarıldı. “Scarface / yaralı yüz” lakabını o dönem aldı. Büyüdükçe karate, judo ve boks çalışmaya başladı. Bu yapılı İtalyan gencinin hedefi mahalledeki gece kulübünde badigart olmaktı. Badigart olamayınca Birmingham’da bir şey olmak isteyip olamayan herkes gibi işçi oldu ve bir metal plaka fabrikasında işe başladı. Bir yandan da gitara merak sarmıştı ki mesaide elini bıçağa kaptırdı ve sol elinin orta parmağının üst boğumu koptu. “Parmağımın ucundan kemiklerin fırladığını gördüm, metal kesen giyotin elimin üstüne iniverdi, ne olduğunu bile anlamadım” diye anlatacaktı. Gitar hayatının bittiğini düşünüyordu ancak işlerin öyle gelişmediğini biliyoruz. Aksine inat etti, çalmaya devam etti. Hatta günümüzde power chord diye bilinen ve rock’ta kullanılan tekniği Iommi’nin bu sayede geliştirdiği söylenir. Orta parmağı olmadığından sadece işaret ve yüzük parmağıyla çalabiliyordu. Parmağı kesildikten sonra gitarist Django Reinhardt’tan etkilendiğini de söylemiştir. Bir ara metal protez taktığını ve bu metalin tellere vurmasıyla ortaya çıkan sound’un metal sound’unun gelişmesinde önemli olduğunu okumuşumdur.

Fakir gençlerin tesellisi

Bunları anlatmamın nedeni Iommi’nin nerelerden geldiğini biraz olsun hatırlatmak. Black Sabbath hepsi işçi çocuğu olan, kendileri de fabrikalarda işçi, mahalle arkadaşlarının kurduğu gruptur. Bu fakir gençler teselliyi yüksek sesli ve distortion’lı gitarlarda ve davulda bulmuştur. Heavy metal, onların elinde, dilinde, sözlerinde ve melodilerinde ilk kez hayat bulmuştur.

Bugün 1968’deki kuruluşundan 58 yıl sonra Iommi solo albümüyle geleneği devam ettirmeye kararlı. Albümde Norveçli Jorn Lande vokalleri üstlenmiş. Lande’nin Dio cover’larından ibaret bir albümü olduğunu öğrenince şaşırmayın. Albüm yer yer bir Dio albümü gibi tınlıyor. Hem gitar, davul, bas hem de vokaller açısından. Basta Birminghamlı basçı Becky Baldwin, davulda Karl Brazil (Robbie Williams’ın stüdyo davulcusu aynı zamanda, kayıtlarda çok eğlendiğini düşünüyorum) yer alıyor.

Prodüktörlüğü Iommi ile birlikte eski dostu, Judas Priest ile de çalışmış Mike Exeter üstleniyor.

Çağımıza kıyamet kavramı üzerinden bakıyor

Albümün müzikal yapısı yanında içeriğinden de söz etmek lazım. Iommi çağımıza kıyamet kavramı üzerinden bakıyor. Kader, ahlak, kefaret, iç hesaplaşmalar ve bunların gölgesinde varoluşsal bir arayışın izleri belirgin. Heavy metal’in klasik temaları yapay zekâ twist’iyle birlikte yeni bir boyut kazanmış gibi duruyor. En azından albüm bunun altını çizmiş. “World Alone” albümün ilk videosu. Yedi küsur dakikalık video kısa film anlayışıyla çekilmiş. İçine düştüğü simülasyondan çıkmaya çalışan birini, bir bilim kurgu filmi havasında izliyoruz.

“From The Dark”ın alametifarikası, yeni müzikal arayışlar ya da olgunlaşma peşinde olmayan bir heavy metal veteranını müzikal açıdan zirvedeyken bir kez daha tüm ihtişamıyla izleme fırsatı vermesi. Black Sabbath’in mirasına ve hard rock’ın köklerine sağlam bir selam çakmayı unutmadan hem de.