Umursa. Çekin. Utan.
Bekleme odasındayız. Oda, küçük, dar. İki masa var, bir de iki kişinin ancak sığabileceği bir oturak. Sağımda genç bir delikanlı oturuyor. Üniversite öğrencisi ya da yeni mezun. Ayak ayak üstüne atmış. Sağ ayağı, sol dizinin üzerinde. Sorun da tam orada.
Ayakkabısının tabanı yüzüme dönük! Az öte gidebileceğim bir yer yok, gözlerimi kaçırabileceğim bir yer de. Pencere, dışarıyı göremeyeceğim yükseklikte, tipik kamu binası. Anlayacağınız, 45 numara ayakkabının pis tabanını görmeye mecburum.
Delikanlıya bir dirsek atasım var, “biraz toparlansan mı” diyerek. Şiddete karşıyız. “Ayağını indirir misin” desem, indirecektir ama genç ya, bozulsun istemiyorum. Elindeki telefona dalmış, çevre umurunda değil.
Mesele de bu, “umursamak” fiilini unuttuk epeydir. “Çekinmek” fiilini de. “Utanma”yı zaten gömdük geride bir yere.
Mesela siz, en son ne zaman bu üç fiilden birinin çekim ekiyle kullanıldığını duydunuz?
“Umursuyorum”, “umursuyorsun”, “umursuyor.”
“Çekiniyorum”, “çekiniyorsun”, “çekiniyor.”
“Utanıyorum”, “utanıyorsun”, “utanıyor.”
Duymadınız.
Bu üç fiili, artık kullanan yok. Artık bir başkası bizi ilgilendirmiyor. Daha kötüsü, bulunduğumuz ortamı başkalarıyla paylaştığımızın farkında bile değiliz.
“An”dan ve “ben”den ibaret olan yanlış bir hayatın içindeyiz. Doğrusu şu; Hayat “an”lar zinciri, insan da sürü halinde yaşayan bir canlı türü.
Umursamak insanı duyarlı, çekinmek tedbirli, utanmak ise edepli yapar. Riske girmekten, kötü durumlardan alıkoyar. “Ben”in hükümdar olduğu dünyada pervasızlık, nobranlık, fırsatçılık da karakter olur. Trump, bir siyasi figür olmaktan öte, aslında bu dönemin karakter simgesidir.
Haluk Bilginer kendisi gibi düşünmeyenleri umursasaydı, “Türk sineması demeyelim, Türkiye sineması daha doğru” demezdi. İfade özgürlüğü çerçevesinde sözlerinde sorun görmüyorum. Sorun; ekranlar dünyası karakterler vitrini de olduğundan, kendi iç çelişkilerini görünür kılmasında, “Türk kadını” yerine “Türkiye kadını” mı denecek konusuna da cevap verebilen bütünlüklü bir çerçeve sunmamasında.
Bir TV yorumcusu, kendisini 0’dan 100’e çıkaran pervasız üslubuyla, Atatürk hakkında haddini aşan paylaşım yapabiliyor. Toplumun genelinin hassasiyetine saygı duymuyor. Umursamıyor, çekinmiyor, utanmıyor. Neyse ki onu ekrana çıkaran TV100, tavrını koyuyor.
İnsanın ancak başka insanlarla anlam kazanan bir canlı türü olduğu gerçeğini akılda tutan, umursayan, çekinen, utanan tutumlar geliştirmek lazım.
Adam eşini aldatmış da…
Nvidia CEO’sunun eşini aldattığı için istifa ettiğine dair haberlere inananlar, yüzyılın safları ilan edilmelidir. En azından beni, kimse buna inandıramaz.
Üstelik, geçmişte yaşanmış ilişki yüzünden Huang koltuğunu bırakmak zorundayken, Elon Musk’ın, onlarca kadından onlarca çocuk yapmasında sorun yok! Aynı Musk, Nvidia hisselerinin %25 düşmesine (!) neden olan adamı “işe almaktan onur duyacağını” açıklıyor.
Marka liginde bir yılda 29 sıra yükselen, çip üretiminde neredeyse tekelleşen CEO’nun aldatma hikâyesi piyasaya sürüldüğü günlerde, ABD genelinde uçuşlar duruyor, dünya genelinde Microsoft çöküyor.
Birini sistem dışına itmek isterseniz özel hayat bahanedir, yoksa da uydurulur. Sistemde tutmak isterseniz, Palahniuk’un altını çizdiği gibi, cinsel yaşamını stadyumun ortasında yaşasa, kimse görmez.
Ne diyoruz hep, sihirbaz “buraya bak” dediğinde, gerçek başka yerdedir.
İletişim notları
Bir, iklim değişikliği konferanslarının (COP) çoğunluğunun, dünya genelinde kasım indirimlerine denk gelmesi, çevrenin ana kirleticisinin “tüketim” olması nedeniyle son derece ironik.
İki, YENİ Parti’nin PM üye sayısını 80’den 150’ye çıkarması temsilden çok, küstürmeme operasyonu sanki. Belirlenen “Türkiye yenileniyor” sloganı ise muhalefetin değil iktidarın sloganıymış hissi veriyor. Benden söylemesi.
AKLIMDA KALAN
Kuyt’ın veda mesajı: Yardımcı antrenörlükten gönderilen Kuyt’ın, “Fenerbahçe’deki yolculuğum şimdilik sona eriyor. Bu bir veda değil, tekrar görüşene dek ara veriyoruz” mesajındaki “şimdilik”, “ara vermek” vurguları, Emre Belözoğlu’na ömür biçmek değilse ne olayım.
Sende Yorum yap