Yamyamlar zamanı…
Yamyam kelimesinin dilimizde ilk kullanılışı 1872’ye kadar uzanır, Namık Kemal gibi dönem aydınlarının modernleşme ve medeniyet tartışmalarına dair yazılarında geçer bu kelime. Kimi kaynaklardaysa ilk kez 1892’de basılan Istılahat Lügati’nde yamyam kelimesinin geçtiği söylenir.
Güney Sudan ile Kuzey Kongo arasında yaşayan Azande halkına komşu kabilelerin “Niam-niam” tanımlamasıyla doğmuştur bu söz.
Büyük yiyiciler ya da et yiyiciler anlamına gelen bu kelime Azandelerin insan eti yediği rivayetlerine atıfta bulunan bir tanımlamadır.
Yamyamlar bu hafta Dublin’de yeniden ortaya çıktı. Birbirlerinin etlerini değil, etkilerini ve güçlerini yediler.
Şaka yapmıyorum, Rusya, henüz tam onay vermemiş olsa bile Ukrayna ile kurulan barış masasına Avrupa’dan bir ismin oturmasına yeşil ışık yaktı.
Bu yeşil ışığın ardından ortalık birbirine girdi.
AB’nin Dışişleri Bakanı sayabileceğimiz Dış İlişkiler ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi Kaja Kallas bir tekmeyle heyet dışına atıldı.
Moskova bir isme yeşil ışık yakmıştı, Avrupa’ya masaya, İngiltere, Fransa, Almanya, İtalya ve Polonya ile Avrupa Komisyonu ve Avrupa Konseyi temsilcileri derken en az 7 kişiyle oturma konusunda uzlaşabildi.
Öyle bir güç mücadelesi yaşandı ki, Trump’ın damadı ve özel temsilcisi DavidKushner sonundadalga geçmeye başladı: “Eğer Avrupa kendi adına konuşacak bir kişi belirleyebilirse, bu Rusların onları müzakerelere dahil etmesinden daha büyük bir başarı olur.”
Aslında kavga temsiliyet kavgasından daha büyük bir kavga.
Almanya, tüm AB’nin Ukrayna’ya destek vermesi ve askeri desteğin finansal yükünün tüm üyelerce paylaşılmasını istiyor, Berlin istediği olmazsailk kez veto kartını kullanabileceğine dair mesajlar verdi. Bugün Ukrayna konusunda her başkentten farklı bir ses çıkıyor, aslında kendi ekonomik yüklerini hafifletmek adına Ukrayna topraklarını vermeye hazır bir sürü AB başkenti var.
Polonya sert politikaların sürmesinden yana, İsveç Moskova ile ayrı ayrı değil toptan görüşelim diyor ama bu onu daha güvenli bir pozisyona sokmuyor.
Sonuç mu, Avrupa’da yamyamlar zamanı başladı, bunun sonu aşırı sağ iktidarların Brüksel’e devrettikleri yetkilerin bir kısmını geri almasına gidecek.
Bu dağılış dünya için de Türkiye için de çok daha iyi olacak…
200 milyonun göçüne hazır olmak…
Uluslararası Göç Örgütü’nün rakamlarına göre iklim krizi nedeniyle, 2024’te 46 milyon insan, evlerini, yaşadıkları yerleri terk edip başka ülkelere gittiler.
2025’te iklim krizi nedeniyle göç eden insan sayısı yaklaşık 30 milyon kişi olarak hesaplandı.
Bütün projeksiyonlar, on yıl içerisinde 200 milyon insanın daha evini, yurdunu terk edeceğini gösteriyor.
Dünyanın refahı yüksek ülkeleri göç akınını durdurabilmek adına sınırlarına duvar örüyor, elektronik sistemler kuruyorlar.
Küresel iklim değişikliğini durdurmak değilse de yavaşlatmak için bütçe yok ama küresel iklim değişikliğinin sonuçlarıyla mücadele etmek için kaynak çok.
Bu insanlığın en büyük hesap hatalarından birisi, belki de birincisi sayılabilir...
Akıllı telefon adabı…
Görgü kurallarının bugüne uydurulması için korkarım çok geç kaldık.
COP31’de, tüm dünya vardı ve her milletten insan yürürken mesaj yazma hastalığına tutulmuş.
Daracık bir koridorda mesaj yazarak yürürken arkadaki kalabalığı düşünmeyenler,
Eşine, dostuna etrafı ya da gösterileri canlı yayında göstermek için aniden duranlar, geri dönenler,
Sesi sonuna kadar açıp hoparlörden konuşma yapan, video izleyenler o kadar çoktu ki, insan şaşırıyor, öfkeleniyor, kızmadan edemiyor.
Havalı sanıyorlar ama çirkin…
Sayıca azlardı ama COP31’de gördüğüm bir diğer can sıkıcı tablo da ne oldum budalalığı…
Hem kamudan hem de özel sektörden orta kademe yöneticilerin, etraflarına emrinde çalışan adamları dolayıp, koridorlar boyu ilerlediklerini, bir tanıdık ya da ilgilerini çeken bir şey gördüğünde toplu olarak durduklarını sonra toplu olarak ilerlediklerini gördüm.
Bu kendilerince çok havalı bir geçiş olabilir ama bir salondan diğerine yetişmeye çalışan binlerce kişi için son derece çirkin davranıştı.
Otelde alan kapmaca…
Otellerde açık havada bile sigara içme alanları giderek daralıyor.
Dar alanda beklenen insanların birbirine saygı göstermesidir ama hayat başka şekilde gelişti.
Günlük mesaisini tamamlayan bir sürü insan o dar alana demir attı, sigarasını bitirip orada muhabbete devam etmeyi kendisine bir hak olarak görebildi.
Okullarda matematik, edebiyat öğretmek tamam ama bir de nezaket ve toplum içinde davranış eğitimi üzerinde durup tekrar düşünmemiz gerek...
Sende Yorum yap