İnsanlığın sıfır noktası: Ruanda Anlaşması…

2022 yılında İngiltere, 382 milyon dolar bir fiyata ülkesindeki göçmenleri Ruanda’ya yollama anlaşması yaptı, Yüksek Mahkeme bu işe dur deyince program rafa kalktı.
Şimdi 5 AB üyesi ülke, Almanya, Avusturya, Danimarka, Yunanistan ve Hollanda aynı yolu izleyeceklerini açıkladılar.

Avrupa Birliği, züğürt tesellisi olarak, kaçak göçmenlerin, açık, geçici bir tesiste kalacaklarını ve Ruanda’ya yerleşebileceklerini, oturma iznine sahip olacaklarını, iş, eğitim ve sağlık hizmetlerine erişebileceklerini veya gönüllü olarak ülkelerine geri dönebileceklerini açıkladı.
Belki de son parasıyla Avrupa’ya göç eden insanları, kimseyi tanımadıkları bir Doğu Afrika ülkesine yollamayı hukuka ve insan haklarına uygun diye açıklıyor Batı.
İnsanlık Afrika’da doğmuştu, yine Afrika’da batırılıyor, ağzından demokrasi lafı düşmeyen 5 AB üyesi ülke tarafından hem de...
İlginç bir seçim vaadi…
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde 6 Aralık’ta seçimler yapılacak.
İktidardaki Ulusal Birlik Partisi Başkanı ve Başbakan Ünal Üstel oldukça ilginç bir seçim vaadinde bulundu, herkes için koşulsuz bedelli askerlik getireceklerini söyledi.

Bunun üzerine muhalefet de “Meclis açık, hadi teklifi şimdi getirin”diye karşı hamle yaptı.
Almanya başta olmak üzere birçok Avrupa ülkesinde zorunlu askerlik geri geliyor.
Rum Kesimi’nde askerlik hizmeti mecburi ve tam 14 ay sürüyor.
Kıbrıs’ta savaş hukuken bitmiş değil, Rum tarafında papazlara bile silah eğitimi veriliyor, Türkleri denize dökme hayali kuran ve 3. parti konumundaki faşist ELAM’ın üyeleri baştasivil savunma örgütleri dahil olmak üzere örgütleniyor.
KKTC ayrı bir devlet, seçimde nelerin vaat edileceğine karışma hakkımız yok ama Kuzey Kıbrıs’ın güvenliğini de Türk Silahlı Kuvvetleri sağlıyor.
Üstel, bu seçim vaadini Türkiye ile istişare ettikten sonra mı açıkladı, insan gerçekten merak ediyor.

“Yeni Parti ne kadar yeni?”
Medya bu başlığı sevdi, Kurultay’dan beri süren tartışmalar hep bu başlıkta ilerliyor.
Bildik yüzlerin kurduğu bir parti yeni olabilir mi sorusu saçma, ikisi de bildik yüzler olan İsmet İnönü’nün CHP’siyle Bülent Ecevit’in CHP’si arasında dağlar kadar fark oldu, bürokrasiye dayanan devlet partisi CHP’den, dar gelirli tabana dayanan kitle partisi CHP’ye geçildi.
Yani bildik yüzler olsa da siyaset yapma anlayışı değiştiği zaman çok şey değişebiliyor.
Aslında tartışılması gereken nokta kim ne kadar yeniden çok, Atatürkçülüğü dışlayan, “evrensel” sosyal demokrasinin Yeni Parti’de nasıl konumlanacağı.
Avrupa’da sosyal demokrat partiler giderek kan kaybediyor, toplumsal sorunlara sloganlarla çözüm üretilemiyor.
Son günlerde yaşanan “Türkiye sineması”, “Türkiye edebiyatı” tartışmaları da YENİ Parti’nin oyunu almak istediği tabanın, CHP’ye büyük zararlar veren 10 Aralıkçıların, milli olan şeylere duyduğu alerjiye karşı önemli bir veri seti oluşturuyor.
Yeni Parti, Ecevit milliyetçiliğiyle,10 Aralıkçıların evrensellik arayışı arasında nerede konumlanacak bu önemli ve soruna dönüşebilecek bir soru.
Bir de fazla idealize edilmiş bir parti tüzüğü meselesi var.
Mesela Genel Başkan’ın kurultaylarda 3 kere seçilebilmesi şartı, tarihe bakınca riskli bir alan gibi gözüküyor.
SHP, Deniz Baykal’ın partiyi yönetme hırsı nedeniyle Ocak 1990 ile Temmuz 1991 arasında 3 kurultay yaptı, Ocak 1992’de de dördüncü kez kurultay toplandı.
Tarih tekerrür eder mi, etmeyeceğini kim garanti edebilir?
YENİ Parti, siyasete gerçekten bir yenilik getirecekse, ana muhalefet partilerinde çok da önemsenmeyen beklenti yönetimini iyi uygulamalı.
İktidara tepki oylarını almakla, seçmene “Bunlar Türkiye’yi daha iyi yönetebilirler” inancını vermek arasında ciddi ve içi doldurulması gereken bir fark var.
Kamuoyu, Özgür Özel’i, adı “muhalefetin cumhurbaşkanı aday adayı” olarak geçen isimler arasında en samimi kişi olarak tanımlıyor, tek amacının ülkeyi yönetmek olmadığını, zor zamanlarda ortadan kaybolmak yerine lider duruşu sergilediğini biliyor.
Bu sermayenin doğru program ve o programı uygulayacak kadrolarla desteklenmesi kadar tabanın siyaset profesyoneli olarak gördüğü, inandırıcılık sorunu olan isimlerin güçlerinin azaltılması da önemli bir başlık.
Siyasette yenilik bizim alıştığımız şekilde sadece yeni vitrin yüzleri bulmakla olmaz, asıl yenilik isimlerin değil programın konuşulduğu, beklentinin yönetildiği bir siyaset yapma biçimini geliştirmek olmalı.
Categories: İnsanlığın sıfır noktası: Ruanda Anlaşması…
Sende Yorum yap