TÜRKÇE GÜZELDİR
Bugün Dil Bayramı’nın 94. yılı... Atatürk’ün katılımıyla 1932 yılında düzenlenen I. Türk Dili Kurultayı’nın açılış günü olan 26 Eylül’ü her yıl “Dil Bayramı” olarak kutluyoruz.
Dilimiz güzeldir. Bu dille her şeyi ifade edebileceğimizi Yaşar Kemal’den Aziz Nesin’e, Nazım Hikmet’ten Orhan Kemal’e, Sabahattin Ali’den Sait Faik’e nice şair ve yazarımız eserleriyle ispatlamıştır. Dilin Türkçeleşmesinde TRT’nin çabalarına büyük yer açmamız gerekir. TRT, kurulduğu 1960’larda özellikle haberlerde sürekli Türkçe sözcükler kullanarak onların dile yerleşmesinde etken oldu. Cumhuriyet döneminde yetişmiş başarılı edebiyatçı kuşağı da dilin Türkçeleşmesinde büyük pay sahibi olmuştur. İstanbul Türkçesi dili inceltmiştir. Şehirdeki Türkçe gırtlağı zorlayan, kulağı tırmalayan bir dil değildir. Dilimizi bilmeyen yabancılar müzikal bir dil olduğunda birleşirler.
Mimar - Yazar Doğan Kuban’ın şu satırları aydınlatıcıdır:
“Bir ülkeyi dili tanımlar; Fransa’yı Fransızca, Almanya’yı Almanca, Türkiye’yi de Türkçe inşa etmiştir. Marco Polo Anadolu’ya Turcomania derken Türkleri tanıdığı için değil, Türkçe (bu topraklarda) egemen olanların dili olduğu için öyle söylemiştir. Orta Çağ’dan beri Selçuklu Devleti ve Osmanlı Devleti’ne karşın dünya bizi Türkiye olarak biliyor. Ülke, o dili konuşan halkın egemen olduğu ülkedir.”
Türkçe Türk kimliğinin temelidir...
Dilimizi o yüzden gözümüz gibi korumalıyız.
BAŞÖĞRETMEN
Yeni Türk Harfleri 1928 yılında ilan edilmişti.
Araştırmacı Sinan Meydan anlatıyor:
“Atatürk, yeni Türk harflerini halka öğretmek için bir başöğretmen olarak işe koyuldu. Yeni harflerin devlet adamlarına, bakanlara, aydınlara, yazarlara, gazetecilere gösterilmesi için Ağustos 1928’de Dolmabahçe Sarayı’nda kendi huzurunda ‘Dil Dersleri’ni başlattı. Daha sonra kara tahtasını yanına alıp bir yurt gezisine çıktı.
Başöğretmen Atatürk, bu yurt gezisi sırasında bizzat yaptığı gözlemler sonunda yazım kurallarında bazı düzenlemeler yapılmasına karar verdi. 21 Eylül 1928’de Sivas’tan Başbakanlığa gönderdiği bir yazıyla yeni yazım kurallarını sıraladı. Buna göre soru eki ‘mı’, ‘mi’, ‘mu’, ‘mü’nün, bağlama eki ‘ki’nin, ‘de’ ve ‘da’nın ayrı yazılmasını ve bazı başka kuralları tek tek gösterip bunların uygulanmasını istedi. (Hâkimiyeti Milliye, 22 Eylül 1928)
Bugün o kuralları kullanıyoruz. Ve hala “de” ile “da” yı ayrı yazmayı beceremeyen nice okur yazarımız mevcut...
SESLER
Berlin’i yönetmeye aday Türk asıllı siyasetçi Elif Eralp’in sosyal medyada bir röportajını izliyoruz. Sözün bir yerinde Türkçede ifade edilen ancak Almancada bulunmayan sözcükler konu ediliyor. Elif Eralp anlatıyor:
- Birisi iyi yemek yaptığında “eline sağlık” deriz, güzel konuştuğunda “ağzına sağlık” deriz, Almancada bu ifadeler yok. Çalışan insanları gördüğümüzde “kolay gelsin” diye yaklaşırız. Almanca’da böyle bir deyim de yok. Çalışan işçileri gördüğümde böyle bir dilekte bulunmak istiyorum ama uygun sözü bulamıyorum...
VECİZ
“Yağmur namuslunun da üstüne yağar, namussuzun da...
Ama namusluyu daha çok ıslatır. Çünkü namussuz namuslunun şemsiyesini çalmıştır.”
George Owen
KANTİN
Öğrenciler kantinde sıra olmuş.
En öndeki öğrenci siparişini veriyor:
- Bir tost bir ayran, ne kadar?
Kantinci fiyatı bildiriyor:
- 120 TL evladım...
Kamera Meclis Lokantasına dönüyor...
Siparişler masaya geliyor.
- Pilavlı dana saç kavurma, cacık ve vişneli tatlı...
Masadaki vekil hesabı soruyor:
- 120 TL beyfendi...
ADALAR
Adalar ilçesinde seçimi oyların yüzde 55’ini alan CHP kazanmış, Belediye Meclisine AKP 2, CHP 10 üye sokmuştu.
CHP’li Belediye Başkanı hapse girdi, yardımcısı istifa etti, yeniden seçim yapıldı, tutuklama ve transferler sonucu seçimi 5 - 0 AKP kazandı.
Büyükada’da yaşayan dostumuz diyor ki:
- Adalar 17 bin seçmene sahip küçük bir ilçe. Burada hizmetler için yeterli araç, gereç ve eleman yok. Hizmetleri büyük ölçüde Büyükşehir Belediyesi yürütüyor. Belediye başkanlığının el değiştirmesiyle Büyükşehir yardımı keserse perişan oluruz...
Sende Yorum yap