Yıldırımın ustalık eseri
Fenerbahçe Kulübü'nde olağanüstü seçimli genel kurul 7 Haziran'da gerçekleşirken Aziz Yıldırım ile Hakan Safi başkanlık için yarışmıştı. Malumunuz Yıldırım 17 bin 245 oyla göreve seçildi, Safi ise 9 bin 927 oy aldı.
Aziz Yıldırım'ın Hakan Safi'yi ikiye katlamasını kimse beklemiyordu. Hatta yarışın kafa kafaya geçmesi ve Safi'nin göreve seçilmesi daha yüksek bir ihtimal olarak ifade ediliyordu.
7 Haziran akşamı, 17 bin 245 kongre üyesinin hangi motivasyon ve beklentiyle Aziz Yıldırım'a oy verdiklerini anlamakta çok zorlanmıştım. Hala da anlamakta güçlük çekiyorum.
Teknik direktörlük görevi için Aykut Kocaman'ı işaret eden, Oğuz Çetin'in sportif direktör olacağını açıklayan, yönetim kurulunu önemli ölçüde eski ekibinden oluşturan ve Hakan Safi'nin seçilmesi halinde Fenerbahçe'nin üç ay sonra yeniden kongreye gitmek zorunda kalacağını ileri süren Yıldırım'ın seçilmesini beklemiyordum. Ali Koç ile Sadettin Saran'ın yarıştığı seçimde oylarını değişimden yana kullanan kongre üyelerinin aynı refleksle Hakan Safi'yi göreve getireceklerini düşünüyordum ama yanıldım...
Fakat bugün net biçimde görüyorum ki, tek yanılan ben değilim!
7 Haziran'da Aziz Yıldırım'a oy veren 17 bin 245 kongre üyesinin bugün acaba kaç tanesi hatalı tercihte bulunduklarını düşünüyordur? Haftaya yeni bir seçim yapılsa ve yine Aziz Yıldırım ile Hakan Safi yarışsa acaba yüzde kaçı Yıldırım için oy kullanır?
Aziz Yıldırım, Fenerbahçe tarihinin en önemli figürlerinden biridir. Kulübe olan sevgisi, aidiyeti, hizmetleri, başarıları ve 3 Temmuz sürecindeki tarihi mücadelesi tartışmaya kapalıdır.
Fakat en büyük projesi stadın kapasitesini artırmak olan, Aykut Kocaman'ı işaret edip, İsmail Kartal'ı göreve getiren, 12 yıllık şampiyonluk özlemine rağmen yaz dönemindeki en önemli transferi Hakan Safi'nin anlaştığı Greenwood olan, taraftarlar günlerce adeta yalvarmasına rağmen orta saha transferi yapmayan, buna karşılık Fred ve Talisca'yı gönderen, büyük golcü diye Lukaku'yu getiren, Galatasaray derbisinden 48 saat önce Kadıköy'den Maltepe'ye taşınma işini gündeme taşıyan, İsmail Kartal kafamda yoktu diyen, bu kadroyu ben kurmadım diyerek oyuncuları değersizleştiren bir Aziz Yıldırım'ın Fenerbahçe'ye verebileceği bir şey maalesef yoktur.
Aziz Yıldırım bundan 20 yıl önce vizyoner bir liderdi. Sadece Fenerbahçelilerin değil, tüm futbol severlerin takdir ettiği bir isimdi. "Keşke bizim başkanımız olsa" deniliyordu Aziz Yıldırım için.
Bugünse sözleri ile eylemleri arasında uçurumlar bulunan, Fenerbahçe'nin ihtiyaçlarından çok Acun Ilıcalı'nın locasını kafasına takan, yönetme becerisini büyük ölçüde kaybetmiş bir Aziz Yıldırım var karşımızda.
Fenerbahçeli çocukların mutluluğu için göreve talip olduğunu söyleyen Yıldırım, çocukları üzmeye devam etmektedir. Görevdeki beşinci ayını dolduran Aziz Yıldırım beklentileri maalesef boşa çıkarmıştır. İlerleyen günler ne getirir bilemeyiz ama ustalık eserine imza atması beklenen Aziz Yıldırım, çıraklık dönemini bile mumla aratmaktadır. Yorgun, kararsız ve liderlik vasıflarını yitirmiş bir haldedir, mevcut tablonun en büyük sorumlusudur.
Bitirmeden, Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun. Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarını rahmet, minnet ve özlemle anıyorum...
Categories: Yıldırımın ustalık eseri
Sende Yorum yap