Galatasaray artık topu yere indiriyor

. Yazar - Kimbilir Editör 9 Kasım 2026 Pazartesi

Galatasaray’ın son dönemdeki yükselişini yalnızca kazandığı maçlar ve aldığı sonuçlar üzerinden değerlendirmek yeterli değil. Asıl dikkat çekici olan, takımın oyun karakterinde yaşanan değişim.

Batrakov’un gelişiyle birlikte Galatasaray’ın hücumunda farklı bir seçenek ortaya çıktı. Belki de daha önemlisi, sarı-kırmızılıların uzun süredir alışkanlık hâline getirdiği bazı hücum yöntemlerine artık eskisi kadar ihtiyaç duymaması.

Galatasaray, Osimhen’in varlığını zaman zaman bir oyun planının merkezine yerleştiriyordu. Önde güçlü bir santrfor, onun fiziksel üstünlüğünden yararlanmak için kullanılan ortalar ve ikinci toplar… Bu yaklaşım elbette Osimhen’in kalitesinden besleniyordu. Ancak bir takımın en büyük yıldızından faydalanmasıyla bütün hücum organizasyonunu ona bağımlı hâle getirmesi arasında önemli bir fark var.

Batrakov’un katkısıyla Galatasaray bu bağımlılığı azaltmaya başladı.

Artık topu daha fazla yere indiren, merkezden pas bağlantıları kuran, hücumun yönünü değiştirebilen ve rakip savunmanın dengesini yalnızca ortalarla değil, pas oyunuyla da bozabilen bir Galatasaray izliyoruz.

Orta sayısının azalması da bu değişimin önemli göstergelerinden biri. Çünkü mesele daha az orta yapmak değil, hücumu daha fazla seçenek üzerinden geliştirebilmek. Rakip ceza sahasına ulaşmanın tek yolunun kanatlardan top göndermek olmadığı bir oyundan söz ediyoruz.

Batrakov’un pas kalitesi ve oyun görüşü burada belirleyici. Topu ayağına aldığında yalnızca bir sonraki pası düşünmüyor; hücumun devamında oluşabilecek alanları da görüyor. Takım arkadaşlarının hareketlerini anlaması ve doğru zamanda doğru oyuncuyu bulması, Galatasaray’ın hücumlarını daha akıcı hâle getiriyor.

Böylece Osimhen de yalnızca kendisine gönderilecek topları bekleyen bir santrfor olmaktan çıkıyor. Takımın daha geniş bir hücum organizasyonu içinde, kendi özelliklerini farklı biçimlerde kullanabileceği bir yapının parçası hâline geliyor.

Burada Okan Buruk’un da hakkını teslim etmek gerekiyor. İyi teknik direktörlük bazen elindeki en iyi oyuncuyu daha fazla oyuna sokmak değil, takımın bütününü o oyuncunun etrafında sıkışmaktan kurtarmaktır.

Galatasaray’ın bugün yakaladığı gelişim biraz da bununla ilgili. Bireysel kaliteyi korurken hücumdaki sorumluluğu daha fazla oyuncuya dağıtmak, rakibin savunma planını zorlaştırmak ve oyunu daha öngörülemez hâle getirmek…

Çünkü iyi bir hücum takımı, yalnızca en iyi oyuncusuna ulaşmanın yollarını arayan takım değildir. O oyuncuya ulaşamadığında da üretebilen takımdır.

Galatasaray belki de en önemli gelişimini burada yaşıyor: Artık yalnızca Osimhen’i besleyen değil, kendi oyununu besleyebilen bir takım olma yolunda ilerliyor.