Aynadaki gerçekler
Arda’nın sol ayağından çıkan “havan”, tam da “mermi yollu” harika bir vuruşla Lammens’in koruyamadığı kalede ağları sarsıverdi. Dakika 20… Atış mesafesi 30 metre. Bayern Münih’e attığı gibi ayakta alkışlanacak bir gol…
Golün öncesinde ve sonrasında Milli Takım ofansif çıkışlarında tam anlamıyla güven veren bir hız ve zeka oyunu sergiliyordu. Arda, Yunus, (sağ bekten fırlayan) Oğuz, Enes ve Barış Alper Topa basmadan şaşırtıcı pas akışlarıyla Belçika karşısında güven yaratıyorlardı. Son dokunuşlarda Barış ve Enes top kaybettiler.
Bu güzel manzaradan sonra hava birden karardı. Belçikalılar 10 dakika içinde (26, 30) De Bruyne ve Keteleare ile öne geçiverdiler. Milli Takım adeta ortadan ikiye bölünmüştü. Ofansif olarak heyecan yaratan pas akışlarıyla adeta gösteri yaparken, savunmada yetersiz, dağınık ve dengesizdiler. Hele Keteleare’nin ceza alanında öylesine gaflet halinde boş bırakılması var ki, önde yeşeren umutlar, arka bahçede soluverdi.. Tielemans, De Bruyne, Keteleare ve ille de Doku… Belçikalı oyuncular çok farklı bir gruptu.
Sergen Yalçın’ın Zeki ve Hakan Çalhanoğlu’nu kenarda bekletip oyuna ikinci yarıda alması çok doğru bir tercih değildi. Oyuna onlarla başlamaması eksiklik yarattı.. Verimsiz de olsalar değişerek iki santrforumuz (Enes ve Deniz) ile oynaması, Montella oyunlarından keskin bir taktik anlayış farkıydı. Bu anlayışla Sergen Hoca tüm santrforlara “gözüm sizde” mesajı verdi. Süper Lig’de de, Milli Takım’da da gollük vuruşları “ille de” kalecinin üstüne atma yanlışları var. Köşeleri, falsoları, aşırtma plaseleri düşünen yok. Gelişmemiz için özel çalışmalar yapılması gerekiyor. Gayret Sergen Hoca’ya düşüyor. Özetle: Belçika bize bir ayna tuttu. Oradaki gerçekler çok hoş değil.
Sende Yorum yap