Ahmet Kaya ve tarihi gerçekler

Mahsun Kırmızıgül, ‘26’ncı ölüm yıl dönümünde Ahmet Kaya, Ahmet Abim’ başlıklı bir yazı yazdı. Kırmızıgül, bu nedenle tepkiler alınca uzun bir paylaşım daha yaptı.

“Kendi topraklarımın insanlarının yazdıkları canımı çok acıttı” diye sitem eden Kırmızıgül’ün o geceye dair yazdıkları doğru.
Nereden mi biliyorum?
Çünkü Altın Objektif Ödülleri Töreni’ni düzenleyen Magazin Gazetecileri Derneği’nin Başkan Vekili’ydim.
Ahmet Kaya’ya ‘Yılın Müzik Yıldızı’ ödülü verilmesini öneren bendim. Yönetimden sadece Dursun Karadağ bana destek verdi. Diğerleri, “PKK propagandası yapıp, başımızı belaya sokar” diye çekinince Dursun Karadağ, Gülten Kaya’yı arayıp, durumu anlattı ve söz aldı.
Keşke beni dinleselerdi
Ödül töreninden ben sorumluydum. Sıra Ahmet Kaya’nın ödülündeydi. Kaya, ödülünü aldıktan sonra, yeni bir albüm yaptığını ve içindeki Kürtçe şarkıya klip çektiğini söyledi. Şarkıcı, “O klibi yayınlayacak yürekli televizyoncular olduğunu biliyorum. Yayınlamazlarsa Kürt halkına nasıl hesap vereceklerini merak ediyorum” deyip, sahneden indi.
Birkaç kişi yuh çekince geri dönen şarkıcı, sahneye çıkmadan, “Yuh çekenlerin kafasına vura vura Kürt realitesini kabul ettireceğiz bu ülkede” dedi. Bu söz tepkileri artırınca sahneye çıktım ve şunları söyledim:
“Sizler gibi Ahmet Kaya da bizim misafirimiz. Ahmet Kaya’nın görüşleriyle aramda dünya kadar fark var ama her insanın, katılmadığı fikirlere gösterdiği tahammül kadar demokrat olduğuna inanan bir insanım. Lütfen sakin olun, daha törenin başındayız. Sırada ödül almayı bekleyen çok değerli sanatçılarımız var.”
Reha Muhtar’ın rolü
Sonra sunucuya, sıradaki ödülün sahibi Serdar Ortaç’ı davet etmesini söyledim. O da öyle yaptı. Ortaç sahneye gelirken Reha Muhtar, kolundan tuttu ve ‘10. Yıl Marşı’nı söylemesi için onu provoke etti. Ortaç, Muhtar’ı dinlemeyip, sadece şarkısını söyleseydi ‘günah keçisi’ ilan edilmeyecekti. Ödül sırası başka bir sanatçıda olsaydı Ortaç, ömür boyu haksız yere Ahmet Kaya’ya çatal kaşık atılmasının simge ismi olmayacaktı.
Yeri gelmişken çok önemli bir hatırlatma yapmakta yarar var.
1999 senesi PKK’nın 319 insanımızı şehit ettiği bir yıldı. Türkiye’nin baskısıyla Abdullah Öcalan Suriye’den çıkarttırıldı, Avrupa’da sığınacak güvenli ülke bulamayınca kaçtığı Kenya’dan paketlenip, getirildi.
Mahsun, olanları yazdı
Gelelim Kırmızıgül’ün X hesabında yaptığı iki paylaşımda yazdıklarına:
“Savaş Ay ve Reha Muhtar sahneye çıkmam için defalarca ismimi anons etti. 20’li yaşlarımın sonundaydım. Gençtim, tecrübesizdim. O gecenin nelere yol açabileceğini öngöremedim. Bugün geriye dönüp baktığımda keşke hepimiz yaşananlara karşı daha güçlü bir vicdani duruş sergileyebilseydik diyorum. Fakat sessiz kalmış olmam, yapılan saldırının bir parçası olduğum anlamına gelmez.”
“Reha Muhtar’ın programında, Kürtçe şarkı söylemenin serbest olduğunu anlattım. Ahmet Abi’nin o gece konuşma şeklini eleştirdim. İtirazım Ahmet Kaya’nın Kürtçe şarkı söylemesine değil, o gece kullandığı üslubaydı.”
“O gecenin görüntüleri yıllarca bağlamından koparıldı. Ahmet Kaya’nın bu ülkeden gitmesine neden olanlar salondakiler değil, onu manşetlerle hedef hâline getirenler ve ırkçı linç kültürüydü. Şimdilerde bile bu linç kültüründe değişen bir şey yok.”
GÜNÜN SÖZÜ
“Böyle olur bizim memlekette bazen; günahsızlar, günahkârların cezasını öder.” (Miguel de Cervantes)
Sende Yorum yap