Livakoviç de bu golleri yerdi!
Fenerbahçe, sadece Sidiki Cherif'e güvenerek En-Nesyri'yi, Jhon Duran'ı, Cenk Tosun'u gönderebiliyorsa ve bunu hala savunabiliyorsa, altında başka nedenler ararım.
Fenerbahçe, Livakoviç'i, İrfan Can Eğribayat'ı, Ertuğrul Çetin'i gönderip; Ederson'u, Tarık Çetin'i, Mert Günok’u alıyorsa, teknik heyeti sorguya çekerim. "İrfan Can kendi istedi" derseniz, yedek kalacaksa Samsunspor'da değil, Kadıköy'de otururdu diye düşünürüm. İki kuzen Ertuğrul ile Tarık arasındaki temel farkın ne olduğu sorgulanıyorsa, ciddi bir soru işareti var demektir. "Ederson'u kim istemezdi" mantığından yürüyüp, performans tartışması süslü cümlelerle kamufle edilmeye çalışılıyorsa, bana da şunu söyleme hakkı doğar:
Livakoviç'in gitmesine gerek yoktu ki... Bu golleri o da yerdi. Zaten Livakoviç böyle goller yediği için gitmedi mi?
Galatasaray'ın ardından ikinci olmak için böyle bir kadro yapıldıysa buna gerek yoktu. Ama yine de insaflı olmak gerek! Geçen sezonu 11 puan arkada tamamlayan bir takım, bugün 4 puan gerideyse, Fenerbahçe mi kendini geliştirdi yoksa Galatasaray mı geriye gitti?
Çünkü, Galatasaray koskoca sezonu 1 mağlubiyetle bitirmişti, şimdiden 2'si var. Hele 4 yenilgisi bulunan Fenerbahçe, bugün hiç mağlubiyet görmemiş. İşte iki takımın bir sezon sonrasındaki fark(!)
Şampiyon kim olur bilemem. Ancak kimin üzerinde yük olacağını biliyorum. İkisi de şampiyon olamazsa, bu yükün altında kalacakları kesin... Fatura yönetime çıkar, yönetimler de teknik heyeti taşlar. Futbolcuya bir şey olmaz, gönderilecekler bile parasını cebini koyup başka takımlarda keyif çatar.
Trabzonspor ile Beşiktaş'ı konuşmuyoruz bile... Zirvedeki iki takım dışındaki her şampiyonluk, Okan Buruk ile Domenico Tedesco'nun günah defterine yazar. Bakın, Şampiyonlar Ligi'nde daha şimdiden kotasını doldurup, sevaplarını katlayan Buruk, bu halde bile sorgulanır, bilesiniz.
Bir Piontek vardı
Türk futbolunun gelişiminde büyük katkısı bulunan Sepp Piontek, geçtiğimiz hafta son yolculuğuna uğurlandı.
Yüzeysel olarak, sadece rakam bazlı baktığınızda, Piontek başarısız bile sayılırdı. 26 maçta sadece 4 galibiyet, 15 mağlubiyet ve 7 beraberlik... İrlanda ve İzlanda'dan 5, Macaristan ve İngiltere'den 4 yiyen, San Marino ile berabere kalan A Milli Takımı'nın başındaydı.
Ancak, Danimarka'yı Danimarka yaptığı gibi, Türkiye'nin, ay-yıldızlı ekibin şatafatlı günlerinin temellerini atmıştı. Türkiye'yi bölgelere ayırmış, önce buradan bir milli takım taraması yaptırmış, ardından gelenleri de kendi içerisinde sınamıştı. Yoksa, böyle bir sistem uygulamaya girmese, o dönemde 2. Lig'de yer alan Karabükspor'dan Vedat İnceefe diye biri A Milli olabilir miydi? Ya da şöyle sorayım, bugün bırakın 2. Lig'i 1. Lig'de kadroyu zorlayan var mı?
Ancak Türkiye'ye geliş öyküsünü dinlediğimde daha da şaşırdım. Kopenhag'da MİLLİYET'in mihenk taşı İrfan Kurtulmuş anlattığında. hocayı prensiplerinden dolayı alkışladım.
Şöyle anlattı Kurtulmuş:
"Danimarka Milli Takımı'nda efsane olduğu bir dönemde, Piontek'in, eşinin telefon faturası araştırma konusu olmuştu. Adeta faturası teftişten geçiyordu. Böyle bir muameleyi hazmedemeyen Sepp Piontek, benim vasıtamla kendisine ilgi duyan Şenes Erzik'e haber yolladı ve 'Gelsin görüşelim' dedi. 1990 yılında İsveç’in başkenti Stockholm’de yapılan 1992 Avrupa Futbol Şampiyonası'ndaki kura çekimi esnasında otel odasındaki buluşma gerçekleşti ve Türkiye'nin başına geçti."
Kovulana ödül
Süper Lig'de şimdiden 18 takım, 20 kez teknik adam değiştirmiş. Sezon sonuna kadar bu çok daha fazla olacağı aşikar...
Talimatta, antrenörler için bir sezon içinde en fazla iki kulübe tescil olabileceği belirtiliyor. Bu kısıtın takımlar için neden olmadığı ise kamuoyunca sorgulanıyor. Bu da bir düşünce ama, FIFA ve UEFA'nın regulasyonlarına uyumlu olup olmadığı ve uygulanabilirliği tartışılır.
Ancak burada farklı bir noktaya dikkat çekmek istiyorum. Yine talimatta iki sezon önce yapılan değişikliğe göre, antrenörün sözleşmesinin kulüpler tarafından feshedilmesi, yani hocanın kovulması durumunda bu kısıtlamaya dahil olmuyor.
Kovulana ödül yani...
Sende Yorum yap