Kafaya koymuşlar bir kere
Dünya Kupası’na bir adım kaldı. Çok zor olacağını biliyorduk, zorlandık, ama kadro kalitemizin oyuna ağırlığını koymasıyla sıkıntı da çeksek bu işi başardık.
Lucescu 80 yaşında. Son 30 yılını biliyoruz. Savunma ağırlıklı oyun, hızlı geçişlerle gol arama, sahaya iyi yerleşerek rakibe pozisyon vermeden sonuca gitme... Adamın bundan başka futbol sistemi yok. Ve ilk yarıda da bunları yaptı. Sadece 32. dakikada Ferdi’nin başlattığı atakta Kenan sol kanattan iyi sarktı ve müthiş bir pas çıkardı. Ancak Arda normalde gözü kapalı atacağı golü atamadı. Bu ilk 45 dakikada bulduğumuz en net ve tek ciddi pozisyondu.
Kerem iri yarı iki stoper arasında top alamadı. Arda pas dağıtımında başarılıydı ama pozisyon asistlerinde etkili olamadı. Sağ kanadı hiç kullanamadık. Sadece Ferdi ve Kenanla etkili olmaya çalıştık. Barış Alper sıkı bir markaj altında olunca bildiğimiz profilden çok uzaktı. İlk yarının en iyi oyuncusu ise İsmail ile Hakan’dı. Samet’in zaman zaman aksamasına rağmen savunma rakibe hiç fırsat vermedi.
İkinci yarıya biz tedirgin ama futbolcularımız kendinden emin çıktı. 53’te öyle bir an yaşandı ki bize Dünya Kupası’nın kapılarını araladı. Sağ kanatta Arda topla buluştu. Ceza alanının hemen içine öyle bir top attı ki o topun asist olması ancak Einstein IQ’suna sahip futbolcular sayesinde olur. Ama tabii orada Ferdi’nin Arda’nın topu oraya atacağını hissetmesi ve öldürücü deparını unutmamak lazım. Ferdi önce topu kontrol etti ve sonra filelere gönderdi.
Bu golden sonra kendimizi fazla yormadık. Diyelim ki Romanya beraberlik golünü attı. İnanın bu maçı yine kazanırdık. Takımımız öylesine kalite ve öylesine hırs ve azim içindeydi. ABD ve Meksika’yı kafaya koymuşlar bir kere.
Hakan gibi yıldızımızla, Arda gibi acayip bir adamla, Ferdi gibi asla yorulmayan, Kenan gibi yıpratıcı, İsmail, Apo ve Mert Müldür gibi deli gibi oynayan, manyakça hücum pres yapan Kerem gibi müthiş adamlarla ve de Montella gibi bir beyinle dün gecenin üstesinden geldik, sonunu da getiririz...
Sende Yorum yap