Dokuz yıllık bankacıydı, pazarcı oldu! Topuklularla masa başında çalışmış biri olarak çok zordu

. Yazar - Kimbilir Editör 15 Nisan 2026 Çarşamba

Betül Topaklı / Milliyet.com.tr -GamzeAylıkcı, 1991 yılında İstanbul Üsküdar’da doğdu. Annesi otomotiv sektöründe satış şefi olan Gamze’nin babası ise ilaç sektöründe çalışıyor. Sessiz, sakin bir kız çocuğu olmasına rağmen 5 yaşlarındayken, ayağına dolap kapağı düştüğünü ve parmağının kopmak üzereyken dikildiğini söyleyen Gamze,” 7 yaşlarımdayken, bileğimdeki bilezik ekmek almaya gittiğimde hırsızlar tarafından çalındı. 8 yaşlarımdayken, parkta arkadaşlarımın beni itmesiyle dişlerimi demirlere çarptım ve ön dişim kırıldı” diyerek çocukken sürekli başına çeşitli felaketler geldiğini söyledi. Okulda çok başarılı bir öğrenci olan Gamze’nin en sevdiği ders matematik, en sevdiği şeylerden biri de sahip oldukları markete inip; kasaya bakmak, müşterilerle ilgilenmek ve satın aldıkları ürünlerin tutarını hesaplamaktı. Gamze’nin matematiğe olan ilgisi üniversite eğitimine de yansıdı. Marmara Üniversitesi Ekonometri bölümünü bitirerek, hayalindeki meslek olan bankacılığa adım attı.Gamze, sonrasında yaşananları şöyle anlattı:

‘İLK GÜNÜMDE HERKES CANLA BAŞLA DESTEK OLDU’

Gamze’nin pazarcılık konusunda hiçbir fikri yoktu. Tek duyduğu, sabah 05:00 sularında tek tek pazarları gezip, gelmeyen varsa onların yerini kiralamaktı. Kendisinin de tam olarak öyle yaptığını anlatan Gamze, “Tüm ürünlerimi bir gece önceden arabama yükleyerek, sabah 05.00 sularında pazar pazar gezdim. Sonunda Küçükbakkalköy’de sebze - meyve gününde kendisi için bir yer buldum.Pazarda yeniyseniz, hemen tüm pazarcılar bunu fark ediyor. İlk günümde herkes canla başla destek oldu. Sabah tezgahımı kurar kurmaz sağımdaki, solumdaki pazarcı abilerim siftah attı. Oturdum buna yarım saat ağladım. Ardından tezgahımda ürünlerimi nasıl daha güzel sergileyebileceğimi gösterdiler. Pazarcı ipleri getirip astılar. Tezgâhın küçük dediler, ek tahta getirdiler. Eşlerine kıyafet aldılar. O ilk günümde o desteği hayatım boyunca unutmayacağım. İlk haftanın heyecanıyla zorlukları anlamıyorsunuz. Diğer haftalar kış iyice bastırmaya başladı. Sabahın o soğuğunda yer bulmak için yola çıkmak, insanlar gelene kadar ellerin donarken ürün dizmek. 7 kat giyinip, soğuktan ağladığım gün, bir de sadece 4 ürün satarak eve gittiğimdeki üzüntümü unutmadım, unutamam” dedi.

‘ÇOK ZORLANDIM AMA HİÇ PES ETMEDİM’

“Hayatı boyunca topuklularla, manikürüyle, makyajıyla masa başında çalışmış biri olarak çok ama çok zorlandım” diyen Gamze, “Ancak hiç pes etmedim. ‘Hava bugün çok soğuk, kar bastırmadan ben evime döneceğim’ diye geri evine dönen erkek pazarcılar bile varken ben hiç pes etmedim. Isınmak için aldığımız ısıtıcı bile pazarda yetkili kişiler tarafından söküldü. Kışın pazarcılık yapmak ‘tam bir hayatta kalma mücadelesi’ diyebilirim. Sosyal medyada tüm bu yaşadıklarını aktardıktan sonra takipçi sayım günden güne arttı. ‘Arabada şarkı söyleyen kızdan, ekmeğini taştan çıkaran pazarcı kıza’ dönüştüm. Sosyete pazarlarında kiralar çok yüksek olduğu için ben bütçemi sarsmayan sebze- meyve gününü tercih ettim. Bu sebeple de başlarda çok satış yapamıyordum.Haftalar geçtikçe pazarda bir kitlem oluşmaya başladı. Artık insanlar sebze gününde çıktığımı öğrenip, ona göre bütçelerini ayarlayıp gelmeye başladı. İlave olarak pazar benim için takipçilerimle buluşma noktam haline geldi. ‘Beni görmeye gelenler, bana kahve getirip sohbet edip fotoğraf çekilenler, alışveriş yapanlar’ derken satışlarım her hafta daha iyiye gitmeye başladı” diyerek havalar ısınmaya başlamasıyla keyfinin daha da yerine geldiğini söyledi.

‘9-6 GİBİ SİZİ ESİR ALAN BİR DENGE VAR”
Günümüzde kurumsalda çalışan pek çok kişi mesleğini bırakıp pazarcılık yapmaya başladı. “Çalışırken fark etmiyorsunuz ama işsiz kaldığımda anladım ki 9-6 gibi sizi esir alan bir denge var” diyen Gamze, “Sabah işe gitmek için 6:00’da kalkmak, hazırlanmak, trafik çekip işe gitmek gerekiyor. Sonrasında tüm günün işte geçtikten sonra akşam trafiği, yemek derken belki 1 saat bile size kalmıyor. İnsanların üretmesi, düşünmesi ve kendi yeteneklerini fark etmesi gerekiyor. Ancak kurumsalda sunulan sağlık sigortası çoğu insanın elini kolunu bağlıyor. Bu yan haktan vazgeçmemek için bile devam eden çok insan tanıyorum. Çoğu insan da ‘elalem ne der’ baskısından girişime cesaret edemiyor. Ekonometri mezunuyum ve kazanmak için çok emek harcadım ama dünyanın sonu değil. İş çok, yapmak isteyene… İnsanlar artık bu esir alınmayı fark etti ve artık kendi işinin patronu olmak istiyor. Bankada, ‘ne hedefler tutturup, ne başarılar’ kazandım. Şu anGamze’yi kim hatırlıyor? Sabah stressiz uyanıyorum. Çocuğumu okula bıraktıktan sonra günümü planlıyorum. Evimin temizliği, yemeği her şeyi hallediyorum. Oğlumu okuldan bakıcı almıyor. Artık eve geç saatte ve stresli dönen bir annesi artık yok” diyerek yaşadıklarını anlattı.

‘SABRETTİKÇE GÜZELLEŞİYOR’

Artık çocuğuyla daha kaliteli zaman geçirdiğini söyleyen Gamze, pazarcılık yapmak isteyenlere şu tavsiyelerde bulundu: “Öncelikle korkmasınlar. Doğru plan ve sektördeki açığı bulmaya çalışsınlar. Merter-Güngören’de sokak sokak, dükkan dükkan gezsinler. Her bütçeye uygun ürün var. Eminönü’ne de gidebilirler. Orada da birçok takı ve toka var. Sosyete pazarında yüksek kiralarla ürün satmaya da çalışabilirler ya da benim gibi ‘kiram az olsun yerim belli olsun’ mantığıyla sebze-meyve gününde pazara da çıkabilirler. Evet zor ve emek isteyen bir iş ama sabrettikçe güzelleşiyor.”