Adam Papa’yı bile korkuttu!
Trump’ın – hangi açıdan bakarsanız bakın – tam bir fiyaskoyla sonuçlanan 28 Şubat Harekâtı’na, 11 Şubat’ta İsrail Başbakanı Netanyahu ve İsrail istihbarat örgütü MOSSAD’ın Başkanı David Barnea tarafından Beyaz Saray’da verilen bir brifingde ikna edildiğini biliyoruz. Netanyahu ve Barnea, Trump’a çok kısa sürecek ve kesin bir zaferle sonuçlanacak operasyonla ilgili neler söylediler? Bunları, Amerikalı gazeteci (New York Times’ın Beyaz Saray muhabiri) Maggie Haberman ve Avustralyalı araştırmacı gazeteci Jonathan Swan’ın birkaç hafta önce yayınlanan “Rejim Değişikliği: Donald Trump’ın İmparatorluk Başkanlığının İç Yüzü” kitabından öğreniyoruz.
İsrailliler, İran’ın balistik füze programının birkaç günde yok edilebileceğini söylediler. Bu sırada mollaların şeriat rejimi o kadar zayıflayacaktı ki, bırakın Hürmüz Boğazı’nı kapatmayı, komşu ülkelerdeki ABD üslerine karşı harekete bile geçemeyecekti. İsrail, Hamaney’i ilk saatlerde öldürecek ve yerine geçebilecek yedi kişiden birini Trump seçip İran Cumhurbaşkanı olarak açıklayacaktı. Kara savaşına da gerek kalmayacaktı: Irak’taki PKK ve YPG unsurları, sınırı geçecek ve İranlı Kürtlerle işbirliği yapacak; yeni rejimin güvenliğini sağlayacaktı!
İşler böyle gitmedi ve Trump—bilinmedik bir sebeple aleti olduğu—İsrail’i suçlayacağı yerde, Avrupa’yı, NATO’yuve Papa 14.Leo’yu suçladı! Avrupalıların ve NATO’nun suçu, acele koşup, İran’ın Hürmüz Boğazı’nı kapatmasına engel olmamalarıydı. Papa ise, Trump’ın bu savaşı açarken ettiği “tüm İran medeniyetini yok etme” tehdidini, papaların hemen hemen hiç yapmadığı şekilde, doğrudan kınamıştı. Papa isim vermemişti ama Trump’ın konuşmasını kelime-kelime tekrar ederek, bunun gerçekten kabul edilemez bir “mutlak güç yanılsaması” olduğunu söylemişti.
Papa isim vermedi ama Trump, Papa’yı yerden yere vuran “Onu sevmem, ama ağabeyi iyidir!” ve “İran’ın nükleer silaha sahip olmasının sorun olmadığını düşünen bir Papa istemiyorum; Leo, kendine çeki düzen versin, radikal solculara yaranmayı bıraksın!” gibi açıklamalar yaptı. Papa, “Ben siyasetçi değilim; şahsi tartışmalara girmeyeceğim” dedi ama çok, çok garip bir şey söyledi:
“Trump ve ekibinden korkmuyorum. Ne pahasına olursa olsun İncil’i ilana devam edeceğim.”
Dünyada 1,5 milyar, ABD’de 70 milyon Katolik aleminin lideri olan ve başkanı olduğu kilisenin maddi varlığı birkaç yüz milyar dolarla ölçülen bir din adamı, geleneksel olarak bu tartışmayı burada sonlandırır ve işine bakardı! Ama Papa Leo, “Korkmuyorum!” dedi.
Bir Papa, neden korkabilirdi? Papalar ölünceye kadar görevde kalırlar. Son yüzyıldır seçilen en genç din adamı (69) olan, üstelik Şikago’nun yerlisi bir ABD yurttaşı olan (papalık öncesi adıyla) Robert Francis, öldürülmekten mi korkuyordu? İncil’i ilana devamının “pahası” ne olabilirdi?
Çok sayıda kişinin kafasında sorular oluşturan bu meselenin gerisinde, 1309’da Fransa’nın, din adamlarından vergi alma kararına karşı çıkan Papa 8. Boniface’i Vatikan’dan kaçırıp, onu ve ondan sonra gelen 7 papayı Fransa sınırları içinde ikamete zorladığı “Avignon Papalığı” olayının yattığı anlaşıldı. Trump bu denli çılgınca bir cüret gösterebilir mi?
Belki hayır ama aynı gün, kendisini Hristiyanların Kutsal Üçleme diye inandıkları Baba Tanrı, Oğul ve Kutsal Ruh’tan biri olan Hz. İsa gibi resmeden bir yapay zekâ görselini sosyal medyada yayınlamasaydı! Trump’ın kendisini “Tanrının oğlu, İsa Mesih” gibi resmettirmesi (peygamber olarak Müslümanların da Hz. İsa’ya gösterdiği saygı çerçevesinde Türkiye’de de eleştirilmiş olsa) Hristiyan dünyasında çok büyük infiale yol açtı. O kadar ki, Trump bile, sonunda görseli sildi. Ancak “Kendinin İsa gibi değil, doktor gibi resmedildiği” gibi tevillere başvursa da, Trump’ın yarattığı ortam, Papa’yı korkutmaya yetmişti.
Bu korkunun, İran’ın atom bombasından vazgeçmesi veya geçmemesinden daha kalıcı bir tesir yaparak, Trump’ın başkanlığına ve Cumhuriyetçilerin Kongre çoğunluğuna kadar uzayacağı kesindir.
Sende Yorum yap