Sabah bir şeyin doğru olduğuna inanıp öğleden sonra “Ben bunu neden kabul etmişim?” diyebilirsiniz. Çünkü gün sisli başlayıp giderek hızlanıyor. İlk saatlerde söylenen güzel sözlere, abartılı vaatlere ve kendi görmek istediğiniz tabloya kolayca inanabilirsiniz. Sonra bir anda gözünüz açılıyor; daha dün idare ettiğiniz konu bugün tahammül sınırınızı aşabiliyor.
Pazar sabahı diye rahat uyanmayı beklerken yapılacaklar listeniz, aileden gelen bir telefon ya da dün akşam söylenen bir söz bütün keyfinizi kaçırabilir. Bir anda kendinizi yine sorumluluk düşünürken bulabilirsiniz. Üstelik kimse sizden bir şey istemese bile zihniniz “Bunu da ben halletmeliyim” diyebilir.
Belki iş yerinde emeğinizin görülmesini istiyorsunuz, belki evde hep size bırakılan bir işi artık paylaşmak. Gün, kendinizi ortaya koyma isteğiyle açılıyor. Fakat öğle saatlerinde kelimeler niyetinizden başka bir yere gidebilir. Sizin “Bunu birlikte çözelim” dediğinizi karşınızdaki “Beni suçluyorsun” diye duyabilir.
Bir tarafınız huzur arıyor. Bildiğiniz sokaktan yürümek, sevdiğiniz yemeği yemek, işlerin planlandığı gibi gitmesini istiyorsunuz. Diğer tarafınız görülmek, özen gösterilmek, biraz da özel hissetmek istiyor. Bazen aynı insandan ikisini birden bekliyorsunuz; bazen de onun hangisine ihtiyacınız olduğunu bilmesini.
Özellikle birinin sizi yanlış anladığını düşündüğünüzde hemen uzun bir açıklama yazmak isteyebilirsiniz. Belki eski bir kırgınlığa dokunmuştur, belki de siz zaten günlerdir o cevabı bekliyorsunuzdur. Kendinize bir dakika verin. “Şu an ne oldu?” sorusuyla “Bu bana eskiden ne hissettirmişti?” sorusunun cevabı aynı olmayabilir.
Sabah beklenmedik bir haber, ani bir fikir veya son dakika değişikliği planınızı oynatabilir. İlk anda “Şimdi bunun sırası mı?” diyeceksiniz belki. Biraz zaman geçince değişikliğin size başka bir yol gösterdiğini görebilirsiniz. Bugün merakınızı kaybetmeyin; yine de her yeni fikrin peşinden aynı anda koşmayın.
Cuma sabahı güzel bir fikirle uyanabilirsiniz. Belki hafta sonu için bir plan yapar, belki uzun zamandır konuşmadığınız birine yazmayı düşünürsünüz. Sonra gün başlar; telefon çalar, iş yetişir, birinin söylediği tek cümle bütün keyfinizi kaçırır. Akşam olduğunda sabahki niyetinizle yaşadığınız gün birbirine hiç benzemeyebilir.
Pazar sabahı ev sessizken bile aklınız kalabalık olabilir. Mutfakta kahvaltı hazırlarken yarın yetiştirmeniz gereken işi düşünürsünüz. Telefonu elinize alıp birini arayacak gibi olur, sonra “Şimdi ne diyeceğim?” diyerek bırakırsınız. Dinlenmeniz gereken günde bile kendinize görev çıkarıyorsanız bugün bunu fark edeceksiniz.
Bugün geçmiş, yalnızca eski bir sevgili olarak gelmeyebilir. Bir arkadaşla aranızda yıllardır değişmeyen rol, aile içinde hep sizden beklenen fedakârlık ya da para harcarken tekrar ettiğiniz bir alışkanlık da kendini gösterebilir. Venüs geri hareketine başlıyor; sevdiklerimizle, kendimizle ve değer verdiğimiz şeylerle kurduğumuz ilişkiye yeniden bakıyoruz.
Bugün mesele sadece ne olduğu değil, sizin ona nasıl tepki verdiğiniz. Aynı cümle sabah sinirinizi bozabilir, gece hiçbir şey ifade etmeyebilir. O yüzden günün ilk yarısında büyük karar, büyük rest, büyük konuşma yapmayın. Biraz beklemek bugün ciddi avantaj.