Hukukçu değilim, ekonomiden de hiç anlamam, yorum yapamam! Ama söz hazır hak-hukuk meselesinden açılmışken, bizim kulvarda yani Türk futbolunda yaşananlara bir bakalım... MHK’de yaşanan krizler, hatta skandal boyutuna ulaşan gelişmeler artık can sıkıcı bir noktaya geldi. Nereyi tutsak elimizde kalıyor! Yıllardır, “Türk futbolu neden ilerlemiyor?” diye gırtlağımızı patlatıyor, ahkam kesiyoruz.
İstifalar, transferler, hele de İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Cemil Tugay özelindeki gelişmeyle siyaset çok hareketli. Ama bir o kadar da gerilimli bir iklim söz konusu... Özellikle de kendileri açısından siyaseten yaşanan her olumsuzlukta özeleştiri yapmak yerine işin kolayına kaçıp sadece iktidarı suçlayan ana muhalefet cenahında... Ki bu bağlamda üslubu ve son derece ağır ifadeleri nedeniyle Özgür Özel’e yönelik eleştirilerde var. Uzun bir aradan sonra Özel’in Silivri’ye gidip, Ekrem İmamoğlu ile yaptığı son görüşme de siyaset kulislerinde çok tartışılıyor yine... Ama bu sefer epey bir ton değişikliğiyle... Daha önceleri periyodik aralıklarla sıkça yinelenen ziyaretlerle ilgili konuşulanlar, iddialar neydi hep? Özel, Silivri’den talimat alıyor, vesayet altında... Şimdilerde ne deniliyor? Özel vesayet görüntüsünden duyduğu rahatsızlık nedeniyle ziyaretlere ara vermişti, son görüşmeden de pek mutlu ayrılmadı zaten. Doğrudur, yanlıştır kestirmek zor nihayetinde iki kişi arasında yaşanan bir mesele... Ancak, Yargı’nın Mutlak Butlan kararı ardından Özgür Özel liderliğinde kurulan Yeni Parti çatısı altında, Özgür Özel ile Ekrem İmamoğlu arasındaki hakimiyet mücadelesinin yeni bir boyut kazandığı da bilinen gerçeklik... Kamuoyu önünde bu durum her ne kadar “kardeşlik hukuku” veya “yol arkadaşlığı” olarak tanımlansa da arka planda ciddi bir güç mücadelesi yürütüldüğü, iki cephe arasında bir soğuk savaş yaşandığı örnekleriyle ortada...
? ? ?
Birkaç gün önceydi. Sabah saatlerinde TRT Haber’i izlerken elimden kahve fincanını düşürdüm.
Bütün takımlar, hele Avrupa kupasında oynayanlar için zorlu haftalar başlıyor; bunlardan bir tanesi de Galatasaray.
Çok iyi bilinen bir gerçek var: Mesleğini sevmeyen birinin başarılı, mutlu ve üretken olması çok zor. Sevmediği meslekte zirveye tırmananlar olmuyor mu? Duran saatin günde iki kez doğruyu gösterdiği gibi elbette başarılı olanlar var ama ne kadar mutlular?
Paris, Ankara ve Atina, bugünlerde her üç başkentte de müthiş bir satranç oynanıyor.
